Η εσχάρα είναι ένας μεγάλος και, σύμφωνα με αρχαίες επιγραφές που αναφέρονται στις θυσίες προς τη Δήμητρα και την κόρη της Περσεφόνη, «πρόσγειος» βωμός. Βρίσκεται βορειοανατολικά του ναού της Αρτέμιδος Προπυλαίας και του Πατρός Ποσειδώνα, και διακρίνεται από τη λιθόστρωτη αυλή από μια στρώση λίθων που διαμορφώνεται σε ακανόνιστο ορθογώνιο σχήμα. Οι διαστάσεις αυτού του ορθογωνίου ποικίλλουν, εκτεινόμενες από έξι μέτρα στη νότια πλευρά του έως οκτώμισι μέτρα στη βόρεια πλευρά. Εντός αυτού του ορθογώνιου ορίου, το έδαφος δεν είναι στρωμένο με πέτρα, και στο κέντρο βρίσκεται ένας υπόγειος ορθογώνιος βωμός από οπτόπλινθους. Ένα αξιοσημείωτο αρχιτεκτονικό στοιχείο είναι μια μικρή προεξοχή, πλάτους δεκαπέντε εκατοστών, στα μισά του ύψους των τοίχων του βωμού, σχεδιασμένη για να κρατήσει μια μεταλλική εσχάρα για την τοποθέτηση των σφάγιων από τις θυσίες, ζωτικής σημασίας στη λατρεία των θεοτήτων. Αρχαιολογικά ευρήματα υποδηλώνουν τη χρονολόγηση της εσχάρας κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, πιθανώς σύγχρονα με την πλακόστρωση της αυλής. Ωστόσο, αυτός ο χώρος φιλοξενούσε παλαιότερες κατασκευές, πιθανόν βωμούς ή ιερά.
