Μόλις περνούσαν τα Μικρά Προπύλαια, οι προσκυνητές έφταναν στην Πομπική Οδό, μια νοητή επέκταση της Ιεράς Οδού. Αυτή τους οδηγούσε στο Τελεστήριο, το κύριο ιερό της Δήμητρας, σηματοδοτώντας το τελευταίο στάδιο της πορείας τους προς τον ιερό τόπο των μυστηρίων.
Καθώς ανέβαιναν προς το Τελεστήριο, οι μύστες συναντούσαν την λαξευμένη στον βράχο εξέδρα, που προσέφερε τη δυνατότητα παρακολούθησης των τελετών και των δρώμενων που λάμβαναν χώρα έξω από τον ναό. Κοντά, προς τα νότια, υπήρχε ένας ναός που πιθανώς ήταν αφιερωμένος στην Εκάτη. Πιο πέρα, προς την ίδια κατεύθυνση, οι μύστες μπορούσαν να προσφέρουν χρήματα μέσα σε μια κοιλότητα ενός μεγάλου βράχου που λειτουργούσε ως «θησαυρός». Προχωρώντας, θα έβλεπαν στα δεξιά τους τη δυτική πρόσοψη του Ναού F, με το αέτωμα που αντέγραφε τα γλυπτά του δυτικού αετώματος του Παρθενώνα. Ενώ στον Παρθενώνα εικονιζόταν η μάχη της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την κυριαρχία της πόλης, η ελευσινιακή εκδοχή προσάρμοσε το θέμα για να απεικονίσει την απαγωγή της Περσεφόνης από τον Πλούτωνα.
Κατά μήκος της Πομπικής Οδού βωμοί, βάθρα με αγάλματα και αφιερώματα στέκονταν στις δύο πλευρές, μερικά από τα οποία διατηρούνται μέχρι σήμερα. Επίσης ορατά είναι κάποια τμήματα των μαρμάρινων πλακών που χρησιμοποιήθηκαν για την διαμόρφωση του δρόμου κατά την ρωμαϊκή περίοδο, σίγουρα μετά την κατασκευή των Μικρών Προπυλαίων και πιθανώς τον 2ο αιώνα μ.Χ.
