Στο βορειοανατολικό άκρο της λιθόστρωτης εξωτερικής αυλής του ιερού της Ελευσίνας βρισκόταν το τέρμα της Ιεράς Οδού. Αυτό το σημείο, ανοικτό τόσο σε μυημένους όσο και σε αμύητους, λειτουργούσε ως χώρος συγκέντρωσης. Εδώ, ανάμεσα στα εντυπωσιακά κτήρια της ρωμαϊκής εποχής, οπότε πλακοστρώθηκε και η αυλή, μπορεί κανείς να δει απομεινάρια βωμών που χρησιμοποιούνταν για σπονδές και προκαταρκτικές τελετουργίες. Επιπλέον, υπάρχουν τα ερείπια μιας ημικυκλικής δομής, πιθανότατα παρατηρητηρίου για τους εισερχόμενους προσκυνητές. Η μαρμάρινη λιθόστρωση και τα υπόλοιπα κτίσματα χρονολογούνται στην εποχή της κατασκευής των Μεγάλων Προπυλαίων και αποτελούν μαρτυρία του οικοδομικού προγράμματος που ξεκίνησε από τον Αδριανό και ολοκληρώθηκε από τον Μάρκο Αυρήλιο. Το ακανόνιστο σχήμα της αυλής φτάνει έως και 65 μέτρα σε μήκος και 40 μέτρα σε πλάτος.
