Η ευλάβεια και ο θαυμασμός των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, είτε μυημένων είτε όχι, προς τη Δήμητρα και την Κόρη, εκφράστηκε με σημαντικές δωρεές στο ελευσινιακό ιερό. Ο αυτοκράτορας Αδριανός, ιδιαίτερα, διακρίθηκε για την έντονη αφοσίωση και αγάπη του για για τα Μυστήρια. Κατά τις αυτοκρατορικές του επισκέψεις στην Ελλάδα, συμμετείχε ενεργά στις πομπές (το 124/125, 128/129, και 131/132 μ.Χ.) και συνέβαλε στην αναβάθμιση της Ιεράς Οδού χρηματοδοτώντας την κατασκευή μιας επιβλητικής πέτρινης γέφυρας πάνω από τον ελευσινιακό Κηφισό, καθιστώντας τη διάβαση του ποταμού ασφαλή για την πομπή.
Οι δύο επιβλητικές μονότοξες αψίδες που κατασκευάστηκαν στις δύο πλευρές της ρωμαϊκής αυλής αποτελούν απτές αποδείξεις της συνεισφοράς του Αδριανού στο ιερό. Αντίστοιχα με την επιβλητική ανατολική θριαμβική αψίδα, στη δυτική πλευρά της πλακόστρωτης αυλής ανεγέρθηκε μια πανομοιότυπη αψίδα που σηματοδοτούσε την αρχή του δρόμου προς τα Μέγαρα. Αντέγραφε και αυτή την αψίδα που είχε κατασκευάσει ο Αδριανός στην Αθήνα για να διαχωρίσει την αρχαία από τη νέα ρωμαϊκή πόλη. Είναι κατασκευασμένη από πεντελικό μάρμαρο και στηρίχθηκε σε κορινθιακούς πεσσούς πλαισιωμένους από κορινθιακούς κίονες. Οι κίονες αυτοί ήταν τοποθετημένοι επάνω σε τετράγωνες βάσεις στολισμένες με τα σύμβολα της Δήμητρας και της Περσεφόνης, τις διασταυρούμενες δάδες. Το κεντρικό ανώτερο τμήμα της αψίδας ήταν τριμερές και πλαισιωνόταν από κορινθιακούς κίονες, με αέτωμα που θύμιζε ναΐσκο. Εκεί, κατά πάσα πιθανότητα θα υπήρχαν χάλκινα αγάλματα των αυτοκρατορικών οικογενειών. Το συνολικό της ύψος είναι 16 μέτρα.
Όπως και στην ανατολική αψίδα, το επιστύλιο του τόξου φέρει την αφιερωματική επιγραφή: «ΤΟΙΝ ΘΕΟΙΝ ΚΑΙ ΤΩ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙ ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΕΣ». Η επιγραφή αναφέρεται στο Πανελλήνιο, μια ένωση ελληνικών πολιτειών που ίδρυσε ο Αδριανός γύρω στο 131–132 μ.Χ. Στενά συνδεδεμένη με την αυτοκρατορική λατρεία και τα Ελευσίνια Μυστήρια, τα μέλη της ένωσης έστελναν προσφορές στην Ελευσίνα και πιθανώς αναλάμβαναν την οικονομική επίβλεψη των τελετουργιών.
