Το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού ή αλλιώς Ηρώδειο βρίσκεται στις νότιες υπώρειες της Ακρόπολης, στο δυτικό άκρο τους. Ήταν ένα στεγασμένο κτήριο, προορισμένο κυρίως για μουσικούς αγώνες. Η ανέγερσή του χρηματοδοτήθηκε από τον Τιβέριο Κλαύδιο Αττικό Ηρώδη, Αθηναίο φιλόσοφο και γόνο πλούσιας οικογένειας, σε ανάμνηση της συζύγου του Ρήγιλλας, η οποία πέθανε το 160 μ.Χ. Δεν γνωρίζουμε το ακριβές έτος ίδρυσής του, όμως προσδιορίζεται στα χρόνια ανάμεσα στον θάνατο της Ρήγιλλας και το 174 μ.Χ., χρονιά που ο Παυσανίας επισκέφθηκε την Αθήνα. Το Ωδείο εντυπωσίασε τον περιηγητή καθώς αναφέρεται σε αυτό με θαυμασμό για την αρχιτεκτονική και την αισθητική του. Η σωζόμενη, άλλωστε, τριώροφη πρόσοψη της σκηνής με τα χαρακτηριστικά τοξωτά ανοίγματα εντυπωσιάζει κάθε σημερινό επισκέπτη.
Υπολογίζεται ότι το Ηρώδειο είχε χωρητικότητα 4800-5000 άτομα. Το κοίλο, ο χώρος στον οποίο κάθονταν οι θεατές ήταν ημικυκλικός και λαξευμένος στο βράχο. Είχε 32 σειρές μαρμάρινων εδωλίων και ένα διάζωμα το χώριζε σε δύο μέρη. Εκατέρωθεν του κοίλου υπήρχαν δυο μνημειακές κλίμακες που συνέδεαν τις κερκίδες με τη σκηνή. Η ορχήστρα, ημικυκλική και αυτή, ήταν επιστρωμένη με χρωματιστές μαρμάρινες πλάκες. Η μνημειακή σκηνή ήταν υπερυψωμένη, είχε μήκος 35 μ. και αποτελούνταν από τρεις ορόφους. Το συνολικό σωζόμενο ύψος της είναι 28 μ. και έφερε πλούσια διακόσμηση με τοξωτά ανοίγματα, τρίστυλες προστάσεις και κόγχες στις οποίες ήταν τοποθετημένα αγάλματα.
Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι η στέγη του ήταν κατασκευασμένη από ξύλο κέδρου, υλικό ιδιαίτερα πολυτελές και ακριβό. Καθώς δεν έχουν βρεθεί ίχνη υποστυλωμάτων, η στέγαση του κοίλου, που είχε ακτίνα 38 μ., θα πρέπει να ήταν σπουδαίο για την εποχή κατασκευαστικό επίτευγμα.
Το Ωδείο καταστράφηκε από πυρκαγιά κατά την επιδρομή των Ερούλων το 267 μ.Χ. και δεν επισκευάστηκε ώστε να χρησιμοποιηθεί εκ νέου σαν χώρος μουσικών εκδηλώσεων. Τμήμα του εντάχθηκε στην οχύρωση της πόλης, στο λεγόμενο υστερορρωμαϊκό τείχος που κατασκευάστηκε τον 3ο αι. μ.Χ. Κατά τον 13ο αι., ο σωζόμενος σήμερα τοίχος της σκηνής ενσωματώθηκε στο Ριζόκαστρο, όπως ονομάζεται η οχύρωση που ύψωσαν οι Φράγκοι γύρω από τα «ριζά» (ρίζα, πρόποδες) του λόφου της Ακρόπολης. Μετά τις ανασκαφές του 19ου αι., το Ηρώδειο αρχίζει να επαναλειτουργεί στη σύγχρονη πια εποχή με θεατρικές παραστάσεις. Τον 20ό αι. συνεχίζονται οι επεμβάσεις και οι ανακατασκευές, και σήμερα φιλοξενεί πλήθος θεατρικών και μουσικών εκδηλώσεων.
