Δυτικά του Ερεχθείου βρισκόταν ένα ιερό αφιερωμένο στην Πάνδροσο, μια από τις τρεις κόρες του Κέκροπα. Σύμφωνα με τον μύθο, η θεά Αθηνά είχε εμπιστευτεί στις τρεις αδελφές, Πάνδροσο, Έρση και Άγλαυρο το κιβώτιο με τον μικρό Εριχθόνιο, με την εντολή να μην το ανοίξουν. Μόνο όμως η Πάνδροσος υπάκουσε στην εντολή και έτσι η Αθηνά την όρισε τροφό του Εριχθόνιου. Οι Αθηναίοι για να την τιμήσουν έχτισαν ιερό δίπλα στον ναό της Αθηνάς Πολιάδας, το μετέπειτα Ερέχθειο.

Το Πανδρόσειο, που δεν σώζεται σήμερα, ήταν ένα μικρό ιερό που οριζόταν στη βόρεια και στη δυτική πλευρά από ιωνική στοά σε σχήμα Γ. Η είσοδος σε αυτό γινόταν από μια μικρή πύλη στη βόρεια πρόσταση του Ερεχθείου. Εδώ βρισκόταν η ιερή ελιά της Αθηνάς, που σύμφωνα με την παράδοση δώρισε η θεά στους Αθηναίους μετά τη φιλονικία της με τον Ποσειδώνα για την κηδεμονία της πόλης. Από τον Ηρόδοτο και τον Παυσανία μαθαίνουμε ότι οι Πέρσες έκαψαν το ιερό δέντρο όταν πυρπόλησαν την Ακρόπολη το 480 π.Χ., αλλά η ελιά ξαναφύτρωσε την επόμενη μέρα.

Στο νότιο μέρος του ανοιχτού τεμένους βρισκόταν ο τάφος του μυθικού βασιλιά Κέκροπα, προγόνου των Αθηναίων και πατέρα της Πανδρόσου. Όταν ο Αρχαίος Ναός της Αθηνάς Πολιάδας αντικαταστάθηκε από το Ερέχθειο στα τέλη του 5ου αι. π.Χ., ο τάφος εντάχθηκε στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό του Ερεχθείου. Έτσι, ένα μέρος του βρέθηκε κάτω από την πρόσταση των Καρυατίδων, οι οποίες σήμαιναν τον τάφο, λειτουργούσαν δηλαδή ως το υπέργειο μνημείο του.

Τέλος, ένα ακόμα αξιοσέβαστο για τους Αθηναίους τοπόσημο βρισκόταν στο Πανδρόσειο: ο βωμός του Έρκειου Δία. Κάποιοι μελετητές θεωρούν ότι αυτή η λατρεία ανάγεται στους μυκηναϊκούς χρόνους και θεωρούν ότι τελούνταν στην αυλή του Μυκηναϊκού Ανακτόρου, κατάλοιπα του οποίου εντοπίστηκαν στην περιοχή όπου αργότερα χτίστηκε το Ερέχθειο.